Samu't saring Kuro-kuro at Haka-haka

image

Sa ayaw man o sa gusto natin, ang bawat eleksyon ay nagdudulot ng pagkakahati-hati ng bansa sa halip na pagkaisahin tayong mga Pilipino. Lalo na sa tipo ng eleksyon na meron tayo ngayon at sa pagiging regionalistic natin. Ang solid north ay para sa isang kandidato na may dugong Iloko, ang mga Bicolano ay para sa isa pang kandidato na nagmula sa Bicolandia at ang mga Bisaya ay para sa kapwa nila Bisaya.

Sa mga panahong ito, bawat isa ay may kani-kaniyang opinyon kung sino ang karapat dapat na manalo, ang iba nga ay may mga manok na masigasig na ikinakampanya sa social media at sa umpukan sa kanto.

Ilang pambansang eleksyon na rin ang natunghayan ko. Ang kaibahan lang sa eleksyon ngayon, aktibo ang mga kandidato at mga kampon nila sa pangangampanya sa social media. Hindi naman katakataka dahil sa dami ng mga kabataan ngayon na nahuhumaling sa Facebook, Twitter, Instagram at kung anu-ano pa.

Sa init ng pagsuporta ng ilan sa kani-kanilang mga kandidato, hindi malayong mayroon nang nagkagalit na magkaibigan sa social media dahil sa pagtatanggol sa kani-kanilang mga kandidato. Hindi lang sa magkakaibigan, kahit na magkakapamilya ay nag-aaway ng dahil sa pulitika. Ang iba ay hindi kuntento sa pakikipagdebate at pagtatanggol sa kanilang kandidato, may mga gumagawa at nagpapakalat pa ng tsismis, masiraan lang ang kalabang kandidato. Huwag nating kalimutan na sa bawat paninira na ipost mo laban sa isang kandidato sa social media, maaaring meron ka ring isang panatikong kaibigan na maaaring sumusuporta sa kandidatong sinisiraan mo.

I can tell you now, these are not worth it.

Kung mayroon man akong natutunan sa mga nagdaang mga eleksyon, ito ay ang pagdahan-dahan sa pagsuporta sa mga kandidatong ito. Lalong mali ang iasa ang kinabukasan mo at ng iyong pamilya sa mga pulitikong ito. To pin your hopes on these Presidential wannabes is just wrong. Dalawang bagay lang ang pwedeng mangyari pagkatapos ng eleksyon. Una ay ang matalo ang sinusuportahan mong kandidato at kainin mo ang mga masasamang sinabi mo sa social media. Ang pangalawa’ y ang manalo ang kandidato mo but he will disappoint you, dahil hindi pala nya kayang pangatawanan ang kanyang mga pangako. Before you know it, baka ikahiya mo pang ibinoto o ikinampanya mo siya. Ang pangatlo, kung saan mananalo ang kandidato mo at magawa niyang wakasan ang mga problema ng lipunan, ay panaginip lamang.

Hindi ako nawawalan ng pag-asa sa ating bansa at iginagalang ko ang karapatan ng bawat isa na bumoto at ikampanya ang kanilang mga napupusuang kandidato. Ngunit maigi ring maunawaan natin na ang suliranin ng ating bansa ay hindi isang biro lamang. Hindi ito maihahalintulad sa simpleng sugat lamang na pwede na lamang lagyan ng band-aid ay ayos na. Panahon pa lang ni Rizal ay inihalintulad na niya sa kanser ang sakit ng ating lipunan. Hindi ito kayang gamutin ng band-aid o kahit anong pain-reliever lamang. Ang sakit na ito ay nanunuot hanggang sa pinakamaliit na himaymay ng ating lipunan.

Natatawa na lang ako kapag naririnig ko ang mga pangako ng mga pulitiko na gaganda ang buhay kapag sila ay nahalal o kaya naman ay masusugpo ang kahirapan at krimen. Ngunit  nakakalungkot dahil marami pa rin ang naniniwala sa mga pangakong ito. Ang paniniwala sa pangako ng pulitiko ay maihahalintulad sa pag-i-invest sa negosyo, if it is too good to be true, it probably is.

Kung titingnan nga ang track record ng mga tumatakbo sa pagkapangulo, lahat sila ay hindi baguhan sa public service. Ang iba ay tumanda na lang sa paghawak ng posisyon sa gobyerno. Ano ang nagawa nila para sa bayan? Kailangan ba nilang maging presidente muna to make a difference?

May mga nangangako ng pagbabago, ngunit kung titingnan mo ang mga taong nakapaligid sa kanila ay wala kang makikitang bago. At tingnan mo ang mga ikinikilos nila, sumisigaw sila ng pagbabago ngunit hindi nila magawang baguhin ang paraan ng kanilang pamumulitika. Ang pagtatapon ng putik sa kalaban ay nariyan pa rin, ang mga nakakatawa at nakakainsultong gimmicks ay mabenta pa rin. At malamang, nariyan pa rin ang vote-buying pagsapit ng eleksyon.

Hindi ko masisisi kung desperado na ang ilan sa atin. Mahabang panahon na tayong nakasadlak sa kahirapan, masyadong na tayong napag-iwanan. Ilang lider na rin ang nangako ng pagbabago at progreso at kung titingnan ang mga numero, umaasenso naman daw tayo. Kung hindi natin nararamdaman ang pag-asenso, baka wala na sa gobyerno ang problema. Baka kailangan na rin nating magtrabaho at kumilos.

Kahit sino pa ang manalong pangulo, hindi sila ang magbibigay ng pagkain sa iyong hapag-kainan. Hindi sila ang magtataguyod sa iyong pamilya. Hindi sila ang magtatrabaho para sayo.

Hindi ako ang unang magsasabi nito ngunit sasabihin ko pa rin, kung gusto natin ng pagbabago, ito ay dapat na magsimula sa ating mga sarili. Sabi nga ni John F. Kennedy, “Ask not what your country can do for you, ask what you can do for your country.” 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: