Samu't saring Kuro-kuro at Haka-haka

Archive for the ‘Current Events’ Category

Pulitika sa Social Media Atbp

image

Sa ayaw man o sa gusto natin, ang bawat eleksyon ay nagdudulot ng pagkakahati-hati ng bansa sa halip na pagkaisahin tayong mga Pilipino. Lalo na sa tipo ng eleksyon na meron tayo ngayon at sa pagiging regionalistic natin. Ang solid north ay para sa isang kandidato na may dugong Iloko, ang mga Bicolano ay para sa isa pang kandidato na nagmula sa Bicolandia at ang mga Bisaya ay para sa kapwa nila Bisaya.

Sa mga panahong ito, bawat isa ay may kani-kaniyang opinyon kung sino ang karapat dapat na manalo, ang iba nga ay may mga manok na masigasig na ikinakampanya sa social media at sa umpukan sa kanto.

Ilang pambansang eleksyon na rin ang natunghayan ko. Ang kaibahan lang sa eleksyon ngayon, aktibo ang mga kandidato at mga kampon nila sa pangangampanya sa social media. Hindi naman katakataka dahil sa dami ng mga kabataan ngayon na nahuhumaling sa Facebook, Twitter, Instagram at kung anu-ano pa.

Sa init ng pagsuporta ng ilan sa kani-kanilang mga kandidato, hindi malayong mayroon nang nagkagalit na magkaibigan sa social media dahil sa pagtatanggol sa kani-kanilang mga kandidato. Hindi lang sa magkakaibigan, kahit na magkakapamilya ay nag-aaway ng dahil sa pulitika. Ang iba ay hindi kuntento sa pakikipagdebate at pagtatanggol sa kanilang kandidato, may mga gumagawa at nagpapakalat pa ng tsismis, masiraan lang ang kalabang kandidato. Huwag nating kalimutan na sa bawat paninira na ipost mo laban sa isang kandidato sa social media, maaaring meron ka ring isang panatikong kaibigan na maaaring sumusuporta sa kandidatong sinisiraan mo.

I can tell you now, these are not worth it.

Kung mayroon man akong natutunan sa mga nagdaang mga eleksyon, ito ay ang pagdahan-dahan sa pagsuporta sa mga kandidatong ito. Lalong mali ang iasa ang kinabukasan mo at ng iyong pamilya sa mga pulitikong ito. To pin your hopes on these Presidential wannabes is just wrong. Dalawang bagay lang ang pwedeng mangyari pagkatapos ng eleksyon. Una ay ang matalo ang sinusuportahan mong kandidato at kainin mo ang mga masasamang sinabi mo sa social media. Ang pangalawa’ y ang manalo ang kandidato mo but he will disappoint you, dahil hindi pala nya kayang pangatawanan ang kanyang mga pangako. Before you know it, baka ikahiya mo pang ibinoto o ikinampanya mo siya. Ang pangatlo, kung saan mananalo ang kandidato mo at magawa niyang wakasan ang mga problema ng lipunan, ay panaginip lamang.

Hindi ako nawawalan ng pag-asa sa ating bansa at iginagalang ko ang karapatan ng bawat isa na bumoto at ikampanya ang kanilang mga napupusuang kandidato. Ngunit maigi ring maunawaan natin na ang suliranin ng ating bansa ay hindi isang biro lamang. Hindi ito maihahalintulad sa simpleng sugat lamang na pwede na lamang lagyan ng band-aid ay ayos na. Panahon pa lang ni Rizal ay inihalintulad na niya sa kanser ang sakit ng ating lipunan. Hindi ito kayang gamutin ng band-aid o kahit anong pain-reliever lamang. Ang sakit na ito ay nanunuot hanggang sa pinakamaliit na himaymay ng ating lipunan.

Natatawa na lang ako kapag naririnig ko ang mga pangako ng mga pulitiko na gaganda ang buhay kapag sila ay nahalal o kaya naman ay masusugpo ang kahirapan at krimen. Ngunit  nakakalungkot dahil marami pa rin ang naniniwala sa mga pangakong ito. Ang paniniwala sa pangako ng pulitiko ay maihahalintulad sa pag-i-invest sa negosyo, if it is too good to be true, it probably is.

Kung titingnan nga ang track record ng mga tumatakbo sa pagkapangulo, lahat sila ay hindi baguhan sa public service. Ang iba ay tumanda na lang sa paghawak ng posisyon sa gobyerno. Ano ang nagawa nila para sa bayan? Kailangan ba nilang maging presidente muna to make a difference?

May mga nangangako ng pagbabago, ngunit kung titingnan mo ang mga taong nakapaligid sa kanila ay wala kang makikitang bago. At tingnan mo ang mga ikinikilos nila, sumisigaw sila ng pagbabago ngunit hindi nila magawang baguhin ang paraan ng kanilang pamumulitika. Ang pagtatapon ng putik sa kalaban ay nariyan pa rin, ang mga nakakatawa at nakakainsultong gimmicks ay mabenta pa rin. At malamang, nariyan pa rin ang vote-buying pagsapit ng eleksyon.

Hindi ko masisisi kung desperado na ang ilan sa atin. Mahabang panahon na tayong nakasadlak sa kahirapan, masyadong na tayong napag-iwanan. Ilang lider na rin ang nangako ng pagbabago at progreso at kung titingnan ang mga numero, umaasenso naman daw tayo. Kung hindi natin nararamdaman ang pag-asenso, baka wala na sa gobyerno ang problema. Baka kailangan na rin nating magtrabaho at kumilos.

Kahit sino pa ang manalong pangulo, hindi sila ang magbibigay ng pagkain sa iyong hapag-kainan. Hindi sila ang magtataguyod sa iyong pamilya. Hindi sila ang magtatrabaho para sayo.

Hindi ako ang unang magsasabi nito ngunit sasabihin ko pa rin, kung gusto natin ng pagbabago, ito ay dapat na magsimula sa ating mga sarili. Sabi nga ni John F. Kennedy, “Ask not what your country can do for you, ask what you can do for your country.” 

Advertisements

Usapang Facebook DP

dpMalaking issue ngayon sa social media, bukod sa malagim na trahedya sa Paris, ang trapik na idinudulot ng APEC sa Pilipinas at ang kontrobersyal na panayam kay Alma Moreno, ay ang paglalagay ng bandila ng France sa profile picture sa Facebook ng marami upang makisimpatya sa mga biktima ng pag-atake sa nasabing bansa. 

Reklamo ng iba, halos araw-araw ay may mga namamatay dahil sa terorismo sa iba’t ibang panig ng mundo ngunit bakit hindi gumawa ang Facebook ng temporary profile picture para sa mga bansang ito? Lingid sa iba, isa ring pag-atake ang naganap sa Beirut sa parehong araw na inatake ang Paris na kumitil ng mahigit sa apatnapung buhay. Ano nga ba ang meron sa France?

Since hindi naman ako konektado sa Facebook, lahat ng mga sasabihin ko dito ay pawang mga kuro-kuro at haka haka lamang. Kung may problema kayo sa mga mababasa niyo, gawa rin kayo ng sarili niyong blog haha.

Ito ang unang pagkakataon na gumawa ng ganito ang Facebook. Nagkataon marahil na “trending” at mas marami ang interesado sa paksang ito kaya ito ang kanilang pinagtuunan ng pansin. Sa tingin mo ba magkakainteres ang Facebook sa isanlibong tumatalakay sa interview ni Alma Moreno gayong may isang milyong nagpapahayag ng kalungkutan sa nangyari sa Paris? Huwag din natin kalimutan na ang Facebook ay isang kompanyang nakabase sa America, hindi kataka-takang mas makisimpatya ito sa bansang kapitbahay at kaalyado ng kanilang bansa. 

Ang France ay itinuturing na beacon of democracy sa Europa. Para sa ilan, kung ang bansang ito ay nagawang atakihin ng mga terorista, ano ang makapipigil na mangyari ito sa mga bansang walang kakayahang protektahan ang sariling teritoryo gaya ng Pilipinas.

Bakit nga ba ganun na lang ang reaksyon ng social media sa nangyari sa France gayong halos araw-araw ay may mga namamatay dahil sa karahasan o terorismo sa mga bansa sa Gitnang Silangan? Picture this. Halimbawang may dalawang bomba ang sumabog sa Pilipinas (knock on wood), isa sa isang maliit na baryo sa Mindanao at isa sa gitna ng business district sa Metro Manila. Sa palagay mo, alin ang mas pag-uusapan at saan ang pagtutuunan ng pansin ng media? Saan mapupunta ang simpatya ng mga tao?  Tanggapin natin ang katotohanan na kung pangkaraniwan na lang ang karahasan sa isang lugar, hindi man dapat ay tila lumalamlam ang simpatya ng mga tao. 

Kahit sa anong relihiyon, mahalaga ang buhay. Walang karapatan ang sinuman na kitilin ang buhay ng kanyang kapwa maging sa ngalan ng relihiyon o ideolohiya.  Marapat lamang natin ipagdasal ang mga taong naging biktima ng karahasan saan mang sulok ng mundo. Hindi rin ako sang-ayon sa tinatawag nilang selective sympathy. Pero we can only do so much. And selective sympathy is better than apathy. Gustuhin man natin, hindi naman pwedeng magpalit tayo ng profile pic sa bawat insidente ng karahasan na magaganap sa alinmang bansa. Isa pa, ang pakikiramay ay ginagawa ng kusang loob at hindi ipinipilit. Imaginin niyo na lang na nakiramay ka sa isang malapit na kapitbahay na namatayan, makatuwiran ba na usigin ka ng isa mo pang kapitbahay kung bakit hindi ka nakiramay sa kanya noong siya naman ang namatayan?

Nakakalungkot isipin na kahit sa panahon ng pagdadalamhati ng ilan, nagagawa pa rin ng iba na tumuligsa at pumuna. Hindi dapat maging issue ang pagpapalit o hindi pagpapalit ng profile picture ng isang tao sa Facebook, may kalayaan siyang gawin ang sa tingin niya’y tama gaya ng kalayaan ng iba na tumuligsa at pumuna. Hindi rin issue ito kung kanino dapat ang simpatya ng mga tao. Hindi ito kompetisyon at wala rin dapat kinalaman ang relihiyon dito. Dahil ang terorismo ay walang kinikilalang relihiyon.

Hindi Lahat ng Nakikita sa Social Media ay Totoo

internetHindi natin maitatanggi ang kapangyarihan ng social media sa henerasyon ngayon. Basta’t may celphone ka lang na may internet ay kaya mo ng maging updated sa news at current events. Kaya mo na ring kamustahin ang mga kamag-anak mong nasa ibayong dagat. Kung business-minded ka, ang pagpo-promote mo ng iyong negosyo ay madali at mura na lang gamit ang social media. Pwede ka ring mag-level up at gamitin mo ang social media upang i-report ang pang-aabuso o kabulastugan ng kung sinong opisyal ng gobyerno. Maaari mo ring i-showcase ang iyong itinatagong talento for all the world to see. Malay mo, baka dito mo rin mahanap ang iyong “forever.” Lahat ito, magagawa mo sa pamamagitan lamang ng pagpindot ng iyong celphone o pagtipa sa iyong laptop. At sa isang iglap, kaya mo nang ipahayag ang iyong opinyon na maaaring makita ninuman saan mang sulok ng mundo.

Pero sabi nga nila, with great power comes great responsibility. Ang kapangyarihan ay pwedeng gamitin sa tama o mali.  Sad to say, marami ang umaabuso sa kapangyarihan ng social media. Marami ang gumagamit sa social media hindi upang magbigay ng tamang impormasyon, kundi ang kabaligtaran nito. Marami ang ginagamit ito upang maghasik ng kasinungalingan at iligaw ang taong bayan sa maling impormasyon.

Bago tayo malasing sa lakas ng tama ng social media sa buhay natin. Huwag sana natin kalimutan ang isang nagsusumigaw na katotohanan.

Hindi lahat ng nababasa at nakikita mo sa Facebook, Twitter o sa social media ay totoo.

Uulitin ko, hindi lahat ng nababasa at nakikita mo sa Facebook, Twitter o sa social media ay totoo. Kung naniniwala ka sa pangungusap na ito, congratulations! Dahil baka-sakaling isa ka sa mga taong marunong pa ring mag-isip at mag-analize ng impormasyon bago ito paniwalaan. Congratulations at malamang isa ka sa mga taong hindi madaling mauto at hindi nagpapagamit sa mga taong nagsusulong lamang ng kanilang pansariling interes.

Hindi lahat ng nababasa at nakikita mo sa social media ay totoo. Sana maisip mo ito bago mo i-share ang mga memes o unverified news reports na sumisira sa mga personalidad o institution. Napaka-simpleng bagay ang pagsi-share pero sa paggawa nito, tumutulong ka upang  ikalat ang paninira o propagandang ginawa ng kung sino. Hindi man ikaw ang pinagmulan nito, nagpagamit ka upang kumalat ang maling balita o paninira sa isang tao. Lugi ka pa, kasi yung gumawa ng black propaganda, malamang ay binayaran pero ikaw, nagamit ka ng libre. Isipin mo na lang kung ilang tao ang nasa friend’s list mo, ito ang dami ng tao na makakakita sa meme o report na ipinost mo.

Para itong virus, nahawaan ka na. Sa halip na patayin ang mikrobyo, nandamay ka pa at ikinalat mo pa sa iba.

Hindi lahat ng nababasa at nakikita mo sa social media ay totoo. Kahit videos ay maaaring manipulahin upang maging pabor o laban sa isang tao. Hindi mabilang na videos ang naka-upload sa kilalang video sharing site na gawa-gawa lang o propaganda lamang ng ilang kampo na nagsusulong ng kanilang agenda.

Hindi lahat ng nababasa at nakikita mo sa social media ay totoo. Hindi porket nakakatawa at marami ang nag-like at nag-share sa isang meme na nanlilibak sa isang kilalang personalidad ay gagaya ka na rin. Isipin mo na lang kung larawan mo o ikaw mismo yung nasa kalagayan nung biktima ng bashing, matutuwa ka ba?

Nakakalungkot lang isipin na kahit sa panahon ngayon na halos nasa dulo ng daliri na lamang ang pagkukunan ng tamang impormasyon marami pa rin ang naloloko at napapaniwala sa mga mapanlinlang na propaganda. Matuto tayong magsaliksik at mag-isip. Last time i checked, libre pa rin gamitin ang mga ito.

Hindi lahat ng nababasa at nakikita mo sa social media ay totoo. Sinadya kung ulit-ulitin ang pangungusap na ito upang matandaan natin. Ilang buwan na lang at eleksyon na naman. Sigurado akong malulunod tayo sa dami ng mga maling impormasyon at propaganda na babaha sa social media. Huwag sana tayong magpagamit sa kanila, maging responsable tayo sa paggamit ng share at like buttons natin. Isipin na lang natin na ang ating newsfeed o wall ay ating bakuran, gusto ba nating may nakakalat na basura sa ating bakuran?

An Interview with a Politician Part 2

“Some men change their party for the sake of their principles; others their principles for the sake of their party.”

~Winston Churchill

Ito ang ikalawa at huling bahagi ng interview ko sa isang pulitiko. Ang panayam na ito ay bunga lamang ng imahinasyon. Anumang pagkakatulad sa totoong buhay ng mga tao o pangyayari na mababanggit sa mga susunod na talata ay sinasadya at hindi nagkataon lamang. Ang unang bahagi ng panayam ay narito.

So far, cooperative naman si congressman. Sumasagot naman ng maayos bagama’t halatang minsan ay naiinis sa akin. Ibinato ko ang sumunod na tanong:

Nabanggit niyo po na hindi madali ang mag sponsor ng batas sa kongreso, na kahit na gaano kaganda ang iyong panukalang batas,  kung wala kang suporta ng mayorya, wala ring mangyayari. Pero bakit po kayo tumakbong congressman kung alam niyo na ang ganitong kalakaran?

Well, gusto ko ring masiguro na maayos ang paggamit ng pondo na nakalaan sa aming siyudad. Sa termino ko, maipagmamalaki kong walang pondong nasayang.

Ang ibig niyo bang sabihin ay malinis kayong trumabaho?

(more…)

An Interview with a Politician Part 1

“Politicians are the same all over. They promise to build a bridge even where there is no river.” ~Nikita Khrushchev

Wala pa akong nai-interview sa blog na ito at wala talaga akong balak na mag-interview ng kung sinu-sino. Pero ewan ko ba kung bakit bigla na lang tumambay sa kukote ko ang ideyang ito: ano kaya kung may ma-interview akong isang pulitiko? Ano kaya ang mga itatanong ko? Ano kaya ang mga isasagot sa akin?

Marami na rin naman akong mga napanood na mga pulitikong na-interview sa TV pero napansin ko lang, puro self-serving ang mga tanong at sagot ng mga ito. Halata namang bago pa man magsimula ang panayam ay alam na ng pulitiko ang mga itatanong sa kanya.

Since wala naman talaga akong kilalang pulitiko at tamad din akong gumawa ng paraan upang makapanayam ang isa sa kanila, why not do an imaginary interview with a politician? Marami naman ang gumagawa ng imaginary interview, hindi ako ang nagpauso nito hehe.

Well, samahan niyo akong lokohin ang aking sarili na kunwari’y kaharap ko ang isang pulitiko. Take note, ang pulitikong ito ang lumapit sa akin at gumawa ng paraan upang ma-interview ko siya. Pagbigyan niyo na ang trip ko hehe.

(more…)